Category Archives: Pacific

BLUFF; Westkust van het Zuidereiland

De ferry steekt de Cook Strait over en laveert door de fjorden. Westwaarts rijden we vele kilometers langs goed uitgelijnde wijngaarden.
We volgende de kronkelende weg langs de Buller rivier. Op een informatie bord staat dat hier de langste hangbrug van Nieuw Zeeland is. Dat wil ik morgen doen. We zijn de enige die hier overnachten. Vooral Fons wordt aangevallen door Nono’s, piepkleine venijnig stekende vliegjes. We vluchten weg. De weg kronkelt langs de rivier. Aan de westkust vallen de bergen in de Tasmaansezee. Prachtige uitzichten.
Aan de noordkant van Greymouth is onze volgende kampeerplaats. Op het keienstrand komen hoge golven toe. Een zonnig weekend en vloed, ideale omstandigheden voor golfsurfers. Daar kan je uren naar staren.

Het laatste stuk van de weg naar Point Elizabeth is met onze fietsjes niet te doen.
Aan de overkant van de rivier kunnen we inkopen doen. In Woolworths vinden we lijm om mijn Teva’s te maken.
We volgen de  State Highway 6. Oranje bloemen sieren de oevers van Lake Wahopo.
In het dorp Franz Josef boeken we 2 nachten op Camping Oranje Sheep. Niet ver van de camping vertrekken hobbit-achtige wandelingen.

Aan de hangbrug heb je een goed zicht op de gletsjerrivier.Op de grote parking van Franz Josef Glacier zijn de vrije parkeerplaatsen schaars. De wandeling zijn druk bezocht. De geoloog Julius von Haast verkende de gletsjer in 1865 en vernoemde hem naar de Oostenrijkse keizer Franz Josef.
Helikopters die toeristen naar de gletsjer brengen is hier Big Business.
Aan de voet van de Fox glacier lunchen we.
We stoppen aan Knights Point Lookout om van het uitzicht te genieten.
Ship Creek heeft een verhoogd houten wandelpad over het moeras.
De plaats Haast was tot 1966 moeilijk bereikbaar. We volgen een smal avontuurlijke weg langs de Haast rivier.
We overnachten op Pleasant Flat Campsite. Aan de ijzeren brug hebben we een zicht op de bergen.
Niet ver van de weg bezoeken we Thunder Creeks en Fantail Falls.

Bleu Pools aan de Makarora River zijn tijdelijk gesloten.
De uitzichten van Lake Wanaka en Lake Hawea zijn prachtig.
Aan de beroemde boom in het water Lake Wanaka is het aanschuiven om een foto te nemen.
De grote Lowburn Campsite aan Lake Dunstan (Clutha Rivier) is vlug bezet.
De State Highway 6 volgt de Kawarau Rivier, hier langs ligt Goldfields Mining Centre en een waterkrachtcentrale.We rijden voorbij de toeristische stad Queentown. Aan de verschillende uitzichtpunten van Lake Wakatipu stoppen we.
Het is goed vertoeven onder de bomen van Kingston Lake Camp.
Bluff Hill Lookout bereiken we via een steile weg. Hier hebben we een 360° uitzicht op de oceaan, de haven en Stuart Island.

Dichtbij het Stirling Point Light lunchen we.

WELLINGTON: hoofdstad Nieuw Zeeland

Sunshine op het droge

Windstil, dat is goed om het voorste zeil uit de voorstag te trekken. Het is gemakkelijker om de zeilen op de steiger op te plooien. Met de grote pakken zeil wordt de binnenruimte erg krap.
Het regent. De brug, tussen de marine en Norsand, gaat te snel dicht. We roepen opnieuw op. Het is bijna vloed. Mannen in gele regenjassen helpen ons met afmeren aan de wachtsteiger. Een korte broek en onverzorgde baard typeert een Nieuw-Zeelander. Ze doen terug een ruwe meting van de Sunshine en maken haar stoel klaar. Begeleid met touwen wordt de Sunshine erin getrokken.
Langzaam trekt de trailer Sunshine uit het water. Met een hoge druk wordt het onderwaterschip afgespoten. Dan krijgt de Sunshine haar vaste standplaats.
‘s Nachts laat een zondvloed de Sunshine beven. ’s Morgens stappen we in de wind en in de regen 4 km naar het busstation. We hebben het koud en zijn kletsnat. Dat maakt de 4 uur durende busrit niet aangenaam. Uber brengt ons naar het mobilehome verhuurkantoor. Het is gelegen dichtbij de internationale luchthaven. Het is hier heel druk. Ze laten ons wachten, erg lang wachten. De intro is erg kort.
We parkeren op het strand niet ver van An en Ivan. Ze hebben voor ons een lithium batterij opgehaald. Het lekker eten en de gezelligheid doet deze mindere dag snel vergeten.
Het is spannend om in het donker een plaatst te vinden waar we kunnen overnachten.
Ongewild maken we op terugweg naar Whangãrei een grote, maar mooie, omweg. Het duurt langer dan gepland om alles klaar te maken.
De laatste zaterdag van januari vertrekken we, in de regen, naar de eerste camperplaats bij Gulf Habour Marine.
Zondag  is een goeie dag om door Auckland te rijden. Kortbij een golfclub, ten noorden van het meer van Rotorua, zijn de vrije plaatsten vlug bezet. Zwarte zwanen bevolken het meer. Als de regen ophoudt doen we een wandeling.
In stad Rotorua hangt een geur van rotte eieren. De weg langs ‘Lake Taupo’ is Alpine steil.
Op Discovery Camping zijn er verschillende bergtoppen te zien.

De skigondel van Whakapapa nemen is de zomer is geen aanrader. De inpakt op het milieu is dan extra zichtbaar
Het MAKATOTE viaduct is een stalen spoorwegbrug die 79 meter hoog en 262 meter lang.
We overnachten aan het zwarte zandstrand van Castlecliff Beach, niet ver van de Whanganui rivier. We zien de zon zakken in de zee.
De wegenwerken zijn alom tegenwoordig. Nieuw-Zeelanders zijn in hun auto heel ongeduldig, Fons laat ze regelmatig passeren.
Op een stadsparking van Wellington zijn we juist op tijd voor het laatste camperplaat.  Wellington is gekend voor zijn museums. Wij gaan op zoek naar AdBleu voor de mobilhome. Op de vierde plaats hebben ze die op voorraad.
Foto wellington 1+2
We ontbijten als we staan aan te schuiven voor de ferry. Een bandje fleurt de oversteek op.

Whangãrei: Murphy vaart mee.

Er is een pakje met een Webasto onderdeel aangekomen in BOI Marina. Dat gaan we ophalen.

Woensdag 1 januari 2025; vertrek 8h20– aankomst 16h15
Whangamumu – BOI Paroa Bay: 28NM

Motorzeilen varen we terug naar het noorden. De positie op de kaartplotter doet rare dingen. Daar wordt de kapitein niet vrolijk van. Het is even zoeken naar een beschutte ankerplaats.
Donderdag varen we verder naar de Marina. De lange steiger van de werf binnenvaren met tegenwind en tegenstroom is niet gemakkelijk. Voor de sterke ZW wind ligt Sunshine op de eerste rij. Minder aangenaam voor ons. Op de botenwerf is er geen activiteit wegens zomervakantie. Velen hebben de intentie om hun was te doen op vrijdag. Het is aanschuiven om een wasmachine bij Laudromat te bemachtigen. De kapitein is druk bezig om het probleem van de kaartplotter op te lossen. We reserveren de auto van de Marina voor zondagnamiddag. Bij de wijngaard van Mardsen Estate hebben we een heerlijke lunch. Daarna gaan we winkelen in New World van Kirikiri. We zijn maandagmorgen nog rustig een kopje koffie aan het drinken als Monika langskomt en zegt “jullie weten toch dat jullie de steiger K om 9h moet verlaten?” Normaal is de vertrektijd in de Marina om 12h. We verhuizen naar de J steiger en nemen nog een uitgebreide douche. We liggen hier aan lager wal, zo vertrekken is geen koud kunstje. We varen een klein stukje tot Russel. Hier kunnen we onze voorraad Gin en Rum aanvullen.
Aan Roberton Island, denken we een rustige ankerplek te hebben om het onderwaterschip verder pokkenvrij te maken. Vanaf 8h komen, de ene na de ander boten, om dagjestoeristen te droppen. Tussen de meute door stappen we de steile helling op en krijgen een prachtig uitzicht.

Ook in de campingbaai van Urupukapuka Island schommelt Sunshine. De tweede keer wil de kapitein heel de kiel pokkenvrij hebben. Hij komt blauw van de kou uit het water.

 

Vrijdag 10 januari 2025; vertrek 10h30 – aankomst 15h30
Urupukapuka Island – Admirals Bay Whangaruru: 26,5NM

Hier is veel plaats om te ankeren. Het is zonnig. De ander lus van de vorige wandeling hier zouden we nu vanaf het strand kunnen doen. Na het ontbijt wil de kapitein het anker ophalen. Teleurgesteld zegt hij ‘’de ankerlier doet het weer niet’’. Voor de zoveelste keer (de tel kwijtgeraakt) begint de hij aan de demontage. Een slecht contact in de koolborstels was de oorzaak.

 

 

Zondag 12 januari 2025; vertrek 8h – aankomst 15h
Whangaruru – Tutukaka: 22NM

Wind en stroming werken niet mee. Bij het ronden van Rimariki Island gaan we amper 1kts vooruit. Het wordt een lange vervelende passage. We nemen niet de tijd om de Marina te bezoeken.

 

 

Maandag 13 januari 2025; vertrek; 9h30 – aankomst 18h20
Tutukaka – Limestone Island Whangãrei: 32NM

Tegenwind en woelige zee, er zijn aangenamere omstandigheden. De monding van de Whangãrei rivier is groot. Goed uitkijkend voor ondieptes varen we verder tot we een geschikte ankerplek vinden.
Het is aangeraden om met opkomend tij naar de Whangãrei Town Bassin Marina te varen. Het dieptealarm gaat regelmatig af. Tussen 16h en 18h gaat de brug niet open. Langzaam varen we er naar toe. Net om 18h01 openen ze de brug. De Amerikaanse Jane van SY HANNA is aan het lopen en moet ervoor stoppen, ze neemt foto’s.
Om 18h20 leggen we aan in box B09. Ik sta te popelen om mijn haar te wassen. Gelukkig is Jane er met een sleutel om de sanitaire ruimte te openen.
Woensdag voormiddag komen we voorbij een barber/tattoo zaak. Schoorvoetend gaat Fons er binnen. Met zachtheid transformeert een grote getatoeëerde Maori Fons zijn Einstein kapsel. In PAK’nSAVE kopen we krielpatatjes, savooikool en snapper i.p.v. te gaan lunchen. Rond de Marina heerst een gezellige drukte.
De man van Norsand Boatyard heeft lange haren, draagt een korte salopette en twee verschillende sokken aan. Hij straalt sympathie en vertrouwen uit. Hij doet wat metingen en legt uit hoe men maandag Sunshine uit het water gaat halen. Dat zal rond 12h zijn met opkomend tij.
De volgende dag is er weinig wind en halen we het voorste zeil naar beneden. Het opplooien gaat gemakkelijker op de steiger. Om het grootzeil eraf te nemen en op te plooien is er meer wind.
Vanaf dinsdag 21 januari 2025 hebben we een Camper gehuurd om het South Island te ontdekken.
Ticket om terug naar België te vliegen zijn ook geboekt. We landen dinsdag 4 maart 2025 in Zaventem.